Vooraf verkenden Jan en Niels twee bankfinanciers, maar de biologische stap en klimaatrisico’s dreigden de rente op te drijven. “Het bedrijf is gezond, maar de bank zag de risico’s ook. Dat zou voor ons een enorme kostenpost zijn geworden,” vertelt Niels.
Met een combinatie van eigen middelen de IDL-lening (lineair af te lossen in twaalf jaar) en een incidentele subsidie houden ze de maandelijkse last beheersbaar. “Die lagere IDL rente geeft lucht om meteen de juiste investeringen te doen in plaats van telkens met de rem erop. Biologische landbouw is ingewikkeld, maar mogelijk. Je moet het wél goed doen.”
IDL Investmentmanager Erwin van der Staaij: “MTS De Koeijer laat zien dat voor een gezond akkerbouwbedrijf een gefaseerde omschakeling naar biologisch wellicht de beste weg is. Door slim gebruik te maken van IDL houden ze vervolgens de financieringslasten zo laag mogelijk en zo blijft alles financieel draagbaar voor de klant.”